ღია წერილი საქართველოს პრეზიდენტს, მიხეილ სააკაშვილს
წყარო: Presage.TV
გამარჯობა, ბატონო პრეზიდენტო!
პირველ რიგში, მინდა განგიმარტო, რატომ გელაპარაკები შენობით – ქართველ კაცს ორი სალოცავი ჰყავდა მუდამ: მეფე და ღმერთი, და ორივეს შენობით მიმართავდა. შენდამი დიდი პატივისცემის მიუხედავად, არცერთ მათგანზე მეტად არ მიმაჩნიხარ და შესაბამისად, არცერთ მათგანზე მეტად საპატივცემულოდ არ მოგმართავ.
გწერ მზიანი ქიზიყიდან. კერძოდ, დედოფლისწყაროს რაიონიდან.
თუ არ გახსოვს, რომელია დედოფლისწყაროს რაიონი, ვეცდები, გაგახსენო: ეს ისაა, რომლის არსებობაც რუსებს შენზე და შენი გუნდის წევრებზე ადრე გაახსენდათ და 2008წლის აგვისტოში დაბომბეს.
კიდევ რომელია, იცი? მხოლოდ მაშინ რომ ახსენდებათ შენს ტელევიზიებს, თუ ბავშვს გველი უკბენს, ან თუ ცოლი ქმარს ნაჯახით აკუწავს.
აბა, კიდევ რითი გაგახსენო? აი, შენ რომ სიღნაღი გაარემონტე და ააღორძინე, ხომ გახსოვს? სიყვარულის ქალაქი რომ უწოდე, რომლის შენობების რესტავრირებული სახურავები საეჭვოდ წააგავს საჩხერის რაიონის სოფელ ჭორვილას შენობების სახურავებს, ხომ გაგახსენდა? ტურისტულ ცენტრად რომ აქციე და ღვინის ფესტივალს რომ მართავ ხოლმე უცხოელებისთვის, სასტუმროები რომ გაიხსნა და 24-საათიანი უწყვეტი ელექტროენერგია რომ მიეწოდება – აი, მაგ სიღნაღის გვერდით მდებარეობს დედოფლისწყაროს რაიონი, რომელშიც მე ვზივარ ახლა და მეორე მსოფლიო ომის დროინდელი საბჭოთა რადისტის სიჩქარით ვკრეფ ამ ტექსტს, იმიტომ, რომ შუქი როდის ჩამიქრება, არ ვიცი!
ჰო, ბატონო პრეზიდენტო, შეხვედრებზე ხალხის წრეში აბდუშაჰილივით რომ დადიხარ ხოლმე: შევარდნაძის დროს სიბნელე იყო და მე გავანათე საქართველოო – დედოფლისწყაროში ახლაც სიბნელეა, ბატონო პრეზიდენტო! დღე არ გავა, რომ შუქი არ ჩაქრეს, წყალი არ შეწყდეს და ძალიანაც რომ დაგაინტერესოს, პასუხის გამცემიც არავინაა, თუ რატომ ხდება ეს.
სჯობს, ახლა თემა შევცვალო, თორემ შენი მაქებარ-მაძაგებლების ამბავი რომ ვიცი (ერთი ყაიდისანი არიან ორივენი და იმიტომ დავწერე ერთად), პროვინციელობას დამაბრალებენ და თუ გაიგეს, რომ ინგლისურზე უკეთ რუსული ვიცი, არც სიტყვა „მეინსტრიმის“ მნიშვნელობა მესმის და არც თბილისში ვარ დაბადებული, შესაძლოა, ქსენოფობია და რუსეთის აგენტობაც კი დამწამონ (ასე იციან ხოლმე შენმა მტრებმაცა და მოყვარეებმაც – სხვას რომ ვერაფერს უპოვნიან ადამიანს საშაროს, ქსენოფობიასა და რუსეთის აგენტობას აბრალებენ ხოლმე).
გმადლობ, ბატონო პრეზიდენტო!
დავიწყოთ იმით, რომ მადლობა მინდა, გადაგიხადო.
მადლობა იმიტომ კი არა, რომ სიღნაღი გაარემონტე, ან ბათუმი დაამშვენე, ან ქუთაისი ააყვავე.
არც იმიტომ, რომ კრიმინალი შეამცირე, ან ბიზნესი გაამარტივე, ან კორუფციას ებრძვი.
მადლობა იმისთვის, რომ კიდევ ერთხელ და მრავალჯერ დაგვანახე, რა ნაგავი სუფევს ჩვენს გარშემო!
შენმა მმართველობამ გამოავლინა და დღის შუქზე გამოიყვანა ხალხი, რომლის ნდობაც, თურმე, არ შეიძლება. ხალხი, რომელთა მოღრეცილ ტვინებშიც „მოდელირებული ქრონიკის“ იდეა ჩაისახა, სცენარი დაიწერა და განხორციელდა – მათი გამოაშკარავებისთვის – გმადლობ, ბატონო პრეზიდენტო!
შენს მიერ დასაქმებული, ყლინჯდამშვენებული (ჰალსტუხს ნიშნავს ქართულად) და ჯიპოსანი პიროვნებების გვერდით უფრო კარგად ვჩანვართ სიღარიბის ზღვარზე და ზღვარს ქვემოთ მყოფი არსებები, რომელთაც პიროვნებებად აღარავინ აღგვიქვამს. იმიტომ კი არა, რომ ქმედუუნარონი ვართ – არა, უბრალოდ ინგლისური არ ვიცით ისე, როგორც უნდა ვიცოდეთ!
შენს მიერ გალამაზებული ქალაქების ფონზე უფრო კარგად ჩანს ჩამონგრეული, დაძონძილი და გაუბედურებული ქალაქები, რომელთაც შენი ყოვლისმხილველი მზერა ჯერ არ მიპყრობია, და თუ კონსტიტუციას დავუჯერებთ, ვეღარც უნდა მიაპყრო, იმიტომ რომ შენი წასვლის დრო ახლოვდება.
სანამ წასვლის დროზე გეტყოდე ორიოდ სიტყვას, მინდა გაგახსენო, რომ შენს მიერ გაკეთებულ გზებზე ისევ ის გასაცოდავებული, დაბეჩავებული და ღირსებააყრილი ხალხი დადის, რომელიც მანამდე დანგრეულ გზებზე დადიოდა. ისევ იმ ექსპლუატაციისვადაგასული, ევროპელების გამონაცვალი მანქანებითა და გაძვირებული საზოგადოებრივი ტრანსპორტით, რომლითაც მანამდე დადიოდა.
მაგრამ რაც ყველაზე მთავარია – ეს ხალხი არსად მიდის, ბატონო პრეზიდენტო! არ მიდის არა იმიტომ, რომ წასასვლელი არსად აქვს, ან საზღვარგარეთ ვერ მიდის – არა, უბრალოდ არსად მიდის, იმიტომ, რომ შენს მიერ დაგებული არცერთი გზა სამსახურამდე არ მიდის, ბატონო პრეზიდენტო!
გზა რომ კეთდება, ძალიან კარგია, მაგრამ გზის ფუნქცია ერთადერთია – მან ადამიანი სადმე უნდა მიიყვანოს. ჩვენთვის კი ეს „სადღაც“ დიდი ხანია, არსადაა! მეგობრებთან ვერ მივდივართ – არ გვინდა ხელცარიელი მისვლა, სამსახურში ვერ მივდივართ – არ გვაქვს, ნათესავებთან ვერ მივდივართ – უფულო და უსამსახურო ნათესავს კი არა, ოჯახის წევრებს აღარ ვჭირდებით – და ვდგავართ ასე, შენს მიერ გაკეთებული, განათებული და გალამაზებული გზის პირას და ხელის გაწვდენა გვაკლია მათხოვრობამდე (როგორც პირდაპირი, ისე გადატანითი მნიშვნელობით). … Continue Reading
“ქართველი ხალხისთვის დიდი ხანია გასაგებია, რომ თქვენი მარიონეტი სააკაშვილი გირჩევნიათ მთელ ჩვენ ქვეყანას, მის კულტურას, ისტორიას, დღევანდელობას და საქართველო გჭირდებათ გეოპოლიტიკური განტევების ვაცად, სადაც იცხოვრებს მხოლოდ ბედნიერი მმართველი ელიტა, თქვენი მრჩევლებით, ხოლო მონები, ანუ ჩვენ, ქვეყნიდან უნდა გავიქცეთ ან დავიხოცოთ.
მკითხველთა აზრები